Suzanne van Gompel is een communicatiestrateeg uit Amsterdam die eerder al veel dingen deed die volgens anderen ‘onmogelijk’ waren. Zoals bijvoorbeeld onontgonnen landen doorkruisen, een boek schrijven over merken bouwen, Arabisch leren in Damascus (voor de oorlog daar) en een merk ontwikkelen in Mumbai (veel verder dan taxi-Hindi en een ‘chicken biryani’ verslaving kwam ze daar wat integratie betreft niet). Zonder uitdaging verveelt ze zich snel.
De ultieme uitdaging kwam een beetje ongepland. Nadat ze een infarct (inclusief buitengewoon ongezellige coma) tegen verwachtingen in toch overleefd had, moest ze onder andere opnieuw leren lopen.
Dat kan toch niet’ riepen sommigen al snel. Maar een bekende actrice als Sharon Stone was het zelfs gelukt om na een infarct terug te keren als filmster, dan was dit niet eens zo’n grote ambitie toch?
Wonderbaarlijk genoeg was er niks veranderd aan haar geheugen en sprak ze zelfs alle exotische talen nog. Maar dat was helaas onzichtbaar, terwijl tijdelijk nog wat onzeker bewegen toen voor iedereen wel makkelijk merkbaar was; “wie nog niet goed kan bewegen zal ook wel niet goed kunnen denken” veronderstelden mensen dan (dat had niks met elkaar te maken, maar ga dat maar eens uitleggen).
Ze had toen de keuze: of meteen bij de pakken neer gaan zitten of proberen hoe ver ze kon komen. Was toen voorspelbaar wat zou lukken? Helaas niet. Ging het zo snel als ze wilde? Nee, niet echt. “je timing is wat aan die ambitieuze kant” zeiden mensen, maar weigeren om te snel op te geven loonde wel. Maar hoewel niemand het ooit had voorspeld, stond ze na een half jaar tegen weer op een surfplank (dat was nog niet meteen een staaltje Olympische Spelen, maar ‘niet meer kunnen lopen’ zag er toch echt anders uit).
Tot haar verbazing kreeg ze toen steeds het bekende riedeltje horen: ‘wat jij wil kan toch niet’.Onvoorspelbaarheid vinden veel mensen moeilijk. Denken ‘het kan niet’ geeft hen tenminste een soort zekerheid.
Ze zag een parallel met elke ambitie of verandering. Te snel wordt vaak ‘het lukt toch niet’ gezegd als iets nog niet eerder gedaan is. Projecten worden soms te snel gestopt en doelen worden opgegeven ‘omdat het toch niet kan’. Zonde en onnodig als iemand zich daardoor laat tegenhouden toch?
Het was een behoorlijke gemiste kans geweest als ze toen braaf naar de zwartkijkers van deze wereld met de ondernemersgeest van een garnaal geluisterd had. Waarschijnlijk waren het dezelfde mensen als die bij ieder nieuw plan of idee waarvan de haalbaarheid onvoorspelbaar is “het kan toch niet” roepen.
Verhalen van anderen en inzichten van wetenschappers inspireerden haar om niet te snel op te geven. Veel boekenwijsheden over leiderschap en verandermanagement ervaarde ze ineens in de praktijk. Ze wil mensen aanmoedigen om zich niet te snel te laten tegenhouden - wat ze ook willen.
Of ze nu een een bedrijf of organisatie willen starten of veranderen, iets willen leren of worden, een wedstrijd willen winnen, de kracht van hun team willen vergroten, willen innoveren, anders willen werken, stemmers willen aantrekken enzovoorts.
“Wie een tunnel maakt stopt toch ook halverwege niet al met graven,
wat heb je aan een tunnel die doodloopt? ”